چتر

باز باران بارید

تر شد خاطره ام

یاد آن روز بخیر

خیس باران بودم

چکمه های پر آب

گامهای سنگین و گلی

چتر بسته دردست

کوچه های عشقت را میگذشتم نومید

مادرم چشم به راه

چتر بسته رادید و ندید !

                        کنج آن چهره خیس

            قطره اشکی که به یاد توچکید !

سالها رفت وهنوز چشم من

 خیس باران تو اند

ای دریغ که توخود چتر دگرانی هنوز !

آسمان صاف شداز ابر سیاه

                                     خورشید دمید !

من هنوز منتظر چتر توام !!!

/ 0 نظر / 13 بازدید