سجاد قنبری عدیوی

... جایی برای اندکی تأ مل و تنهایی

 

"تاریخ"



شاعر هنوز از درد غربت می‌نویسد

        از لحظه‌های تلخ هجرت می‌نویسد

                       
در خانه اما دست خون آلود جلاد    

                               
برچهره‌ی خورشید، ظلمت می‌نویسد



روی دخیل بسته بر بازوی گلها

    اوراد جادوی جهالت می‌نویسد

            آن لکه را خوش
باورانه، قطره دیدیم

            گفتیم دریا را
به جرأت می‌نویسد

                   
ناگفته می‌ماند، ولی معنای انسان

                   
تاریخ را وقتی وقاحت می‌نویسد

 

دنیای ما درد است و این دنیای بی درد

    غم‌های کوچک را مصیبت می‌نویسد

            بر شیشه‌های
شب‌زده، باران غربت

                   
اندوه ما را بی‌نهایت می‌نویسد

                        
در فصل زرد عشق، پاییز غزل‌هاست

                               
دستم فقط از روی عادت می‌نویسد

نوشته شده در پنجشنبه ۱۱ اسفند ۱۳٩٠ساعت ٤:٥۸ ‎ب.ظ توسط سجاد قنبری عدیوی نظرات () |

Design By : Mihantheme