سجاد قنبری عدیوی

... جایی برای اندکی تأ مل و تنهایی

هر بار که من نیز به انتهای شب میرسم

 

 

 

 

و درنهایت تاریکی

 

 

 

 

 

به خانه ات میرسم

 

 

" مهربان " نیامده

 

 

وچراغی هم نیست

 

 

از تن تو

 

 

درختان ظریفی روئیده اند

 

 

که بهار


هزاران دریچه برایشان می آفرینند

 

 

دریچه هایی سبز

 

 

که ازان به انتهای هرکوچه بنگری

 

 

دریچه هایی سبز

 

 

که خزان آنها را میبندد

 

 

وزمستان میبرد

 

 

هرباربه خانه ات می آیم

 

 

که این تنها "مهربان " مرانیز شکوفا کند

 

 

وهرباردرمی یابم که هنوزهستم

 

 

ودرنهایت تاریکی

 

 

وازنهایت شب....

نوشته شده در یکشنبه ۱ اردیبهشت ۱۳٩٢ساعت ۱:٠٦ ‎ب.ظ توسط سجاد قنبری عدیوی نظرات () |

Design By : Mihantheme