سجاد قنبری عدیوی

... جایی برای اندکی تأ مل و تنهایی

و در آغاز هیچ نبود

کلمه بود      و آن کلمه خدا بود

عظمت همواره در جستجوی چشمی است که اورا ببیند

و خوبی همواره در انتظار خردی است که او را بشناسد

و زیبایی همواره تشنه دلی که به او عشق ورزد

وجبروت نیازمند اراده ای که در برابرش ، به دلخواه ، رام گردد

و غرور در آرزوی عصیان مغروری که بشکندش وسیرابش کند

وخدا عظیم بودوخوب وزیبا وپرجبروت و مغرور

                                    اما کسی نداشت

 هیچکس اورا نمیشناخت ، هیچکس با او انس نمیتوانست بست

                         ............... پس انسان را آفرید !

نوشته شده در چهارشنبه ۱۳ مهر ۱۳٩٠ساعت ۱۱:۳۸ ‎ق.ظ توسط سجاد قنبری عدیوی نظرات () |

Design By : Mihantheme