سجاد قنبری عدیوی

... جایی برای اندکی تأ مل و تنهایی

روی بنمای و وجود خودم از یادببر      خرمن سوختگان راهمه گو باد ببر

ما چو دادیم دل ودیده به طوفان بلا      گو بیا سیل غم و خانه ز بنیاد ببر

زلف چون عنبرخامش که ببوید هیهات       ای دل خام طمع این سخن از یاد ببر

سینه گو شعله آتشکدهفارس بکش       دیده گو آب رخ و جله بغداد ببر

دولت پیر مغان باد که باقی سهلست       دیگری گو برو و نام من از یاد ببر

سعی نابرده در این راه بجایی نرسی       مزد اگر می طلبی طاعت استاد ببر

روز مرگم نفسی وعده دیدار بده       وانگهم تا بلحد فارغ و آزاد ببر

دوش میگفت به مژگان درازت بکشم       یارب از خاطرش اندیشه بیداد ببر

حافظ اندیشه کن از نازکی خاطر یار

برو از درگهش این ناله و فریاد ببر

نوشته شده در ساعت توسط مدیر |

Design By : Mihantheme