سجاد قنبری عدیوی

... جایی برای اندکی تأ مل و تنهایی

نوشته شده در چهارشنبه ٢٦ امرداد ۱۳٩٠ساعت ۱:٢٩ ‎ب.ظ توسط سجاد قنبری عدیوی نظرات () |

نوشته شده در چهارشنبه ٢٦ امرداد ۱۳٩٠ساعت ۱:٢٧ ‎ب.ظ توسط سجاد قنبری عدیوی نظرات () |

نوشته شده در چهارشنبه ٢٦ امرداد ۱۳٩٠ساعت ۱:٢۳ ‎ب.ظ توسط سجاد قنبری عدیوی نظرات () |

میروی شاد ودریغ !

ونمیدانی هیچ

بعد این فاصله ها کمر صبر مرا میشکند

خیر در پیش وسفر بی تشویش

                                  سفر بی تشویش

توش راهت گل مریم

                       سبدی نورانی

کوله بارت مملو از صداقت ، پاکی ، از عشق

پیش راهت چمن عاطفه سبز

مرکبت معجز تخت سلیمان بادا

ای مسافر سفرت بی تشـــــــویش !

من چه میدانستم سر رفتن داری ؟

من چه میدانستم سر بیگانگیت در راه است ؟

             ای مسافر من

                          کدامین سخنم بوی دلتنگی داشت ؟

یا کدامین شعرم

قامت ترد ترا درسحرگاه شکفتن نستود ؟

ای مسافر که به دشت دل تو شوق رفتن پر زد

          یاد من یادت باد !

        شعر من بدرقه راهت باد !

       ای مسافر سفرت بی تشویش !

نوشته شده در چهارشنبه ٢٦ امرداد ۱۳٩٠ساعت ۱۱:٥٧ ‎ق.ظ توسط سجاد قنبری عدیوی نظرات () |

افسوس

موها        

             نگاهها

به عبث

 عطر لغات شاعر را تاریک میکند !

نوشته شده در یکشنبه ٢۳ امرداد ۱۳٩٠ساعت ۱٠:٠٩ ‎ق.ظ توسط سجاد قنبری عدیوی نظرات () |

وقتی رفت چشمش به افق بود

وقتی برگشت خیس باران......

برای اوکه آرزو میکردم خواننده شعرم باشد

راستی شعر مرا میخواند ؟!!

نوشته شده در یکشنبه ٢۳ امرداد ۱۳٩٠ساعت ۱٠:٠۱ ‎ق.ظ توسط سجاد قنبری عدیوی نظرات () |

Design By : Mihantheme